اين سوالي اساسي است كه هر جواني در آستانه ازدواج مصمم به يافتن پاسخ آن است ، گرچه پاسخگويي به آن بعد از ازدواج هم داراي اهميت است. جالب است كه بدانيم جواب شرع ، عقل ، علم و عرف به اين سوال يكسان است. تناسب دو همسر  ، همشاني و همطرازي و در اصطلاح عرف يعني با هم جور بودن.

ازدواج پيوند بين دو انسان و دو خانواده است كه اجزای اصلي و اساسي آن ، زن و مرد مي باشند و هر قدر بين اين اجزا و عناصر هماهنگي ، تناسب و سنخيت بيشتري باشد. آن پيوند استوارتر ، مستحكم تر، پرثمرتر و لذت بخش تر خواهد بود. شناخت اموري كه موجب هماهنگي و تناسب  بين زوجين است ضروري و لازم مي باشد و به هيچ وجه نبايد اين مساله را به بعد از ازدواج موكول كرد. يكي از امور مسئله تناسب و هماهنگي در سن زوجين است. اگر فرد به تجارب فراوان و واقعيت هاي موجود در جامعه و استدلال هاي علمي در اين مساله نظري بيفكند به راحتي پي خواهد برد كه همسر دلنشين و مورد پسند همسري است كه داراي هماهنگي و تناسب سني باشد. در مطلب ذيل ابعاد مساله مورد نظر از ديدگاه علم و عرف مورد بررسي قرار گرفته  است:

فاصله سني مناسب ميان زن و شوهر را مي توان 4- 3 سال در نظر گرفت. البته اين بدان معنا نيست كه اگر يكي دو سال به اين سنين افزوده و يا از آن كاسته شود، حتماً نبايد ازدواجي انجام گيرد. شايد بتوان گفت كه اگر تمام زمينه ها بررسي شده باشد و مشكل خاصي ديده نشود، مي توان فاصله سني را به ديده اغماض نگريست، ولي در عين حال بهترين و مناسب ترين فاصله سني 4- 3 سال است. طبيعي است كه اگر ساير شرايط ، مناسب نباشد، باز هم ازدواج نمي تواند موفق باشد.

بارها با خانواده هايي مواجه مي شويم كه فاصله سني زوجين حتي به 25، 20، 15، 13 سال و سال هاي بين اين ارقام بالغ مي شود و با يكديگر مشكلات عديده اي دارند . ما دراينجا به بررسي معايب ازدواج هايي مي پردازيم كه فاصله سني بين زن و شوهر در آنها زياد است.

ادامه دارد

يه زماني مطلبي رو تو اينترنت پيدا كرده بودم با عنوان قانونهاي طلايي ازدواج كه چون بنظرم جالب اومد پرينت گرفتم و هميشه تو آشپزخانه به ديوار ميزنمش كه جلو ديد باشه.

همسر عزيز ميگه :ديگه چرا ميچسبونيش به ديوار من كه حفظ شدم ؟

ميگم : اينجا بايد باشه كه هم تو يادت نره هم خودم هي مرور كنم

حالا براي شما هم مينويسم كه يادتون باشه

 با اينكه جلو چشممون هست باز گاهي اوقات بعضي مفادشو فراموش ميكنيم اما خوب انسان جايزالخطاست اما سعي ميكنيم كه همشو انجام بديم.

امروز از صبح دارم سعي ميكنم چند تا عكس تو وبلاگم بذارم هنوز موفق نشدم ، راستش هنوز كاملا كار با وبلاگ رو ياد نگرفتم يا شايدم امروز اينترنتم كند هست .

بعد يه روز گشتن وتفريح دوباره سركار اومدن خيلي سخته گرچه امروز روز آخر كار تو اين هفته هست اما خوب وقتي هر روز سركار ميآي اگه تو وسط هفته يكي دو روز مرخص باشي و بگردي خيلي كيف ميده.

ديروز مثلا سالگرد ازدواجمون بود بعد از كلي فكر كردن كه چيكار كنيم بهتر باشه. تصميم گرفتيم قبل از هرچيز براي اداي ديني كه هرسال به دانشگاه آزاد دارم يه سر بريم زعفرانيه و كارت ورود به جلسه امتحان رو بگيريم با اجازه شما جمعه صبح هم ميرم سهميه كيك و آبميوه امسالم را تحويل ميگيرم و ميام.

طفلك همسر گرامي كه هرسال منو ميرسونه سرجلسه و بيرون منتظر ميمونه تا من بيام ، خيلي دلم ميخواد درس بخونم ولي نميدونم چرا يه جورايي انگار هنوز قسمتم نيست يا يه جورايي ميشه كه وقت نميكنم يا شايدم خودم تنبلي ميكنم هنوز نتونستم مصمم بشينم بخونم

به هرحال بعد از تحويل گرفتن كارت تصميم گرفتيم يه سر بريم بازار و فتح كنيم خلاصه خيلي حال داد چون مدتها بود نرفته بوديم حسابي كيفور شدم ، كلي هم واسه جيب همسرجون چاه كندم 

از همه مهمتر فلافل مگسي هاي سر مروي بود كه خيلي چسبيد

خلاصه برگشتيم خونه كه استراحت كنيم ، عصر هم قرار بود ساعت ۶ لوسترهايي رو كه  سفارش داده بوديم بيارن بعد از اون شام بريم بيرون .

اما نشون به اون نشون، اگه همه شما ساعت ۶ ديروز عصر دسته جمعي اومدين خونه ما پيك هم لوستر ما رو آورديم.

ما  اينطوري بوديم    بعد اينطوري شديم    بعدش اينطوري شديم  و زنگ زديم به لوستر فروشي اونم ميگفت فرستادم خلاصه ساعت ۷ شد بعد ۸ شد ديديم نه راستي راستي گشنمون شده   اينه كه غذايي ساختيم و نشستيم به خوردن كه بلاخره راس ساعت ۹ لوستر ها رسيد و ما بسي شادمان شديم

يادم رفت بگم ما خونمون رو تازه خريديم و دقيقا از يكماه مونده بود به عيد با كمك بنا و گچكار و كابينت ساز و نقاش خونه رو ريختيم به هم و دوباره از نو ساختيم (البته اونجوري كه دلمون ميخواست)      

خيلي سخت بود ولي چون خونمون بود و دوسش داشتيم مي ارزيد، از همه با مزه تر سفر دو سه روزه ما به بندرعباس و قشم بود كه در طي ۳ ساعت تمام پاساژهاي قشم و بازار محلي رو زير رو كرديم تا وسايلي رو كه واسه تزيين خونه لازم داشتيم خريداري كنيم كه آخرشم خريد آب نما باعث شد به اتوبوس دريايي براي برگشتن به بندرعباس نرسيم و مجبور بشيم با لنچ برگرديم.       

اما يادم نميره كه همسر عزيز همش دلش ميخواست ريسه با ميوه ليمو پيدا كنه كه توقشم نبود آخرشم تو بندرعباس پيدا كرد و بسي خوشحال و خندان اونو خريد        

بعدا سر فرصت عكسهايي از تزييناتي كه تو خونه انجام داديم و براتون ميذارم، راستش از اون روزي كه خونه رو خريديم اونقدر كتاب و مطلب در مورد فنگ شويي ، دكوراسيون داخلي ، خواص رنگها خونديم كه خودمون يه پا دكوراتور شديم .          

خلاصه كلي روش كار كرديم و خيلي از ديدنش كيف ميكنيم  

هنوز يه كم كار داره اما كم كم داره تموم ميشه هنوز هيچكدوم از پدر مادرا خونمون رو نديدن         

دلم نميخواد تا پروژمون كامل نشده كسي اونو ببينه         

امروز ۱۷ ارديبهشت هست و من تصميم دارم اولين پستم رو امروز وارد كنم . دلم ميخواست اين وبلاگ را در ۱۸ ارديبهشت كه سومين سالگرد يكي شدن من و همسر عزيرم هست افتتاح كنم اما چون فردا هر دو مون مرخصي هستيم و قراره از صبح با هم باشيم ، به همين خاطر امروز اومدم و به همتون سلام ميكنم به همه كسايي كه ممكن اين وبلاگ را بخونن و همه كسايي كه من تا الان فقط خواننده وبلاگشون بودم.