سلام دوست جونا

میدونم امروز عاشورا هست اما خوب چیکار کنم که ماههای قمری میچرخه و باعث میشه عاشورا بیفته تو روز تولد من؟

درسته امروز روز تولد من هست گرچه بخاطر عاشورا نشد جشن بگیریم اما این تولد برام با تولدهای دیگه فرق میکنه خیلی هم خوبه خیلی هم دوستش دارم اصلا هم بخاطر این تداخل ناراحت نیستم چونکه:

بهترین هدیه ها رو گرفتم یکیش رو از آقای همسر گرفتم که یه گوشی ان 73 نوکیاست و هدیه دوم که زیباتر هست رو  از خدا گرفتم که یه نی نی شش هفته ای هست.

بطور رسمی قراره 21 شهریور بدنیا بیاد اما بصورت غیر رسمی بین 12 تا 15 شهریور.

البته سونوگرافی برای تعیین سن و مشخصات بچه هفته آینده انجام میشه اینها چیزهایی بود که دکتر بهم گفت.

دقیقا الان شش هفته و سه روزش هست یادتون هست یکی دو هفته قبل دچار افسردینگ شده بودم خب تو دلم جنگ بود و نی نی داشت خودشو جایگزین میکرد.

به هر حال من خیلی خوشحالم و خدا رو بخاطر هدیه قشنگی که بهم داده شکر میکنم البته آقای همسر میگفت نی نی اومده بخوابش و بهش گفته واسه مامانم یه گوشی موبایل ان 73 موزیکال بخر و اونهم رفته واسه تولدم خریده.

خوشحالی آقای همسر هم قابل وصف نیست روزی که آقای همسر جواب آزمایش رو آورد یادم نمیره هی هورا میکشید و میگفت تو مادر شدی تو مادر شدی.

ازش پرسیدم خودت چی؟ میگفت هورااا من هم پدر شدم من هم پدر شدم.

دقیقا از همون شب هر وقت به آقای همسر نگاه میکنم می بینم بالای سرش یه عالمه ستاره و علامت سوال هست . بهش میگم تو چه فکری؟

میگه دارم فکر میکنم وسایل بچه رو از چه مارکی بخرم. باید یه تغییر دکوراسیون تو اتاق خوابمون بدیم تا وسایل بچه توش جا بشه باید واسش ....................... بخرم.

این نقطه ها چیزهایی هست که میخواد بخره اما من حوصله نوشتنش و ندارم. اما حسابی فکرش و مشغول کرده فعلا راضیش کردم برای وسایل بچه تا بعد از عید صبر کنه که سر فرصت خرید کنیم.

اما تغییر دکوراسیونی که تو فکرش هست حداقل یه دو میلیونی آب میخوره. فعلا هنوز به مرحله عمل نرسیده هروقت اجرا شد هم میگم چه تغییراتی هست و هم عکساشو میزارم. فعلا تو مرحله فکر و تصمیم گیری هست.

امسال که تولد نگرفتیم سال دیگه هم اگه بگیرم ا حتمالا یکی هست که با پا بره تو کیکمون و خوشمزش کنه.

مامان آقای همسر هنوز باورش نشده مامان خودم هم هنوز تو شوکه.طفلکیا بعد از سه سال که هی ما گفتیم نه نمیشه کی میخواد نگهش داره دیگه از ما ناامیدشدن. داداش کوچیکه بهم زنگ زده میگه تبرییییییییییییییییییک . میگم بابت چی؟ میگه: واسه نی نیووووووووووووو.

همه هنوز تو حالت ناباوری هستن حتی خودم . هنوز خیلی نتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم نمیدونم شاید چون غیر از سنگینی سر دل هنوز هیچ لمس دیگه ای از بارداریم ندارم .

اما آقای همسر هر روز باهاش کار داره حرف میزنه خودشو معرفی میکنه حتی گاهی دستشو میزار رو شکمم و درگوشی باهاش حرف میزنه بهشم گوشزد میکنه بین خودمون باشه و به مامانت نگو.

آقای همسر خیلی بهم میرسه و ازم مواظبت میکنه راستش اگه در مواقع عادی رفتارش غیر از این بود شاید یکم بهم برمیخورد چون فکر میکردم همه اینکارا بخاطر بچه هست اما اصولا از اون مردای مهربون هستش که از زناشون مواظبت میکنن اما خوب الان یکم بیشتر شده.

دوستامم یکی یکی فهمیدن و هی بهم زنگ میزنن تا از خودم بپرسم چون این سه روز رو از دکتر مرخصی گرفتم و خونه موندم ،بخاطر سرمای محل کارم ترسیدم . البته الان گرمه ولی دو سه روز اول هفته گذشته تمام شوفاژها خاموش بود و حسابی سردمون شده بود.

حالا یه چیز جالب اینکه روزی که جواب آزمایش رو گرفتم دقیقا شروع هفته پنجم بود دقیقا از فرداش هرکاری میکردم نمیتونستم دکمه شلوارم رو ببندم نه اینکه خیلی تنگ شده باشه اما وقتی میبستم احساس خفگی بهم دست میداد. آقای همسر میگفت چون فهمیدی حساس شدی چون تا دیروز که نمیدونستی مشکلی نداشتی.

خلاصه هرجا میرفتم یه تونیک بلند میپوشیدم رو شلوار که مشخص نباشه دکمه شلوارم بازه. اما یه جایی خوندم که هفته پنجم زمانی هست که رحم داره جا باز میکنه احتمالا به همین خاطر شلوارم راحت بسته نمیشه اما خوب اگه همین طور پیش بره باید عوضش کنم .

همه اینها یه طرف اما خوب تولدمه دیگه پس تولدم مبارک

این چند تا عکس رو امروز صبح از پارک قیطریه با موبایلم گرفتم.

قیطریه1

قیطریه 2

قیطریه 3

سلام دوست جونای عزیز تو این هوای سرد زمستونی

حالتون خوبه؟ تعطیلات خوش گذشت؟ هفته گذشته به من که خوش گذشت اما آخرش چهارشنبه مجبور شدم بخاطر اینکه مرخصیهام  به هم نچسبه برم اداره و کرکره رو بکشم بالا چراغ مغازه رو روشن کنم. اما آخه وقتی گاز نیست گازوبییل نیست اتاقها سرده آب سرده وقتی میری دستشویی قندیل می بندی اداره باز باشه که چی بشه؟

جمعه صبح بخاطر اینکه به برف ریزان برنخوریم صبح رفتیم خونه مامان و بابای آقای همسر و تا ساعت ۳ اونجا بودیم بعدش تصمیم گرفتیم برگردیم خونه دیدیم برف شروع شده سر راه خونه گفتیم یه سر خونه بابا و مامان من بریم .

یک ساعتی اونجا بودیم از تو پنجره تو کوچه رو نگاه کردم دیدم پسر سیاه یکدست سفید شده و یکی باید بیاد ثابت کنه این از اول سیاه بوده نه سفید .

به هرحال تصمیم گرفتیم که زودتر بریم تا برف سنگین تر نشده ماشین رو تا پارکینگ گذاشتیم و رفتیم بالا.

آقای همسر پیشنهاد داد که لباس بپوشیم و بریم تو برف قدم بزنیم من هم آماده به خدمت لبیک گفتم.

تا اونجایی که جا داشتم لباس پوشیدم دیگه دکمه های پالتوم بزور بسته شد.

یواش یواش پیاده رفتیم تا رسیدیم به پارک هلال احمر جهت برف و باد تو صورتمون بود و باعث شد یکم صورتم سرد بشه . تو اون سرما هیچ چیز مثل یه هات چاکلت داغ نمیچسبید.

پارک هلال احمر

کلی تو پارک رو برفها راه رفتیم و عکس گرفتیم اما هرچی تلاش کردم که یه دونه گلوله برفی درست کنم بزنم به آقای همسر نشد از بس برفش خشک و پودری بود تا پرتش میکردم همش می پاشید رو خودم.

پارک هلال احمر

درخت

فرغون باقیمانده در برف

کم کم احساس کردیم داره سردمون میشه و راه افتادیم به سمت خونه جهت باد هم عوض شد اومد سمت ما که باز هم از سرما بی نصیب نمونیم.

به هرحال تا برسیم خونه از سمت جلو یه دست سفید بودیم .

تو اون لحظه هیچ چیز مثل یه خونه گرم و نرم به آدم آرامش نمیده چون وقتی سرما وارد بدنت بشه هرچقدر هم پوشیده باشی بی فایده هست .

وقتی رسیدیم خونه خدا رو شکر کردم از اینکه یه خونه داریم و تونستیم واردش بشیم و از شر سرما نجات پیدا کنیم.

اما خوب حال و هوامون عوض شد خیلی وقت بودم دلم میخواست برم تو برفها هرچی باشه من  بچه زمستونم  گرچه نتونستم آدم برفی درست کنم اما خوب از هیچی بهتر بود.

سلام دوست جونیا

دیشب داداشم ما رو به شام دعوت کرد. به چه مناسبتی ؟ بی مناسبت از اونجایی که داداشم ساعتهای کاریش پره و بیشتر شبها ساعت ۸ و ۹ خونه هست و خواسته جواب مهمونیهای من و مامان رو بده اما چون خودش دیر میاد و خانومش دست تنهاست ترجیح داده بود ما رو شام دعوت کنه بیرون.

دیشب یه غلطی کردم به مامان گفتم چون ما هم مسیریم و خونه هامون نزدیکه دیگه ماشین نمیاریم با ماشین شما میایم و قرار شد که بیان دنبال ما و با هم بریم.

این داداش کوچیکه یه مدتیه گیر داده به ماشین . اول که میگفت میخوام ماشین بخرم بعد که منصرفش کردن گفت شما به من ماشین نمی دین تا من یکم یاد بگیرم از من کوچیکترا ماشین دارن اما من ندارم. به هرحال چون ته تغاریه حرفش چربید وقتی میخوان برن بیرون این آقا با اعتماد به نفس بالا و مهارت بسیار پایین رانندگی میکنه و صد البته پدر و مادر ماشین رو سرویس میکنه.

دیشب هزار بار از کرده خودم پشیمون شدم که این چه غلطی بود کردم . بقول آقای همسر فرشته ها تو رانندگی بهش کمک میکنن وگرنه عابر و موتور سوار و ماشین اینور و انور اصلن بکارش نمیاد که یه نگاهی بهشون بندازه .

تازه بهش میگفتیم اعتراض میکرد که شما حباسمو(حواسمو) پرت میکنین. خلاصه من کل قرآن رو یه دوباری مرور کردم تا رسیدیم دربند  .به داداش بزرگه گفتم همون پایین یه ساندویچ بهمون میدادی راضی تر بودیم تو این برف ما رو آوردی بالا ما هم جونمون رو دو دستی تقدیم آقای راننده کردیم.

به هرحال به سلامتی رسیدیم به رستوران و برای اینکه ثابت کنیم سالمیم یه چند تا عکس گرفتیم . تو دربند حسابی برف میومد و تمام محوطه رستوران پوشیده از برف بود.با داداش کوچیکه رفتیم تو حیاط تا از میز اردور سالاد برداریم بهش میگم عزیز دلم یکم وقتی تنها هستی یا با مامان یا با بابا برو جاهای خلوت تمرین کن . رو ما تمرین نکن من امشب از ترس یبوست گرفتم.

داداش کوچیکه: نه تقصیر من نیست گیربکس ماشین ایراد داره.(اصولا زیر بار هم نمیره)

من: قربونت ربطی به گیربکس نداره تو بیشتر مسیر رو با دنده ۲ اومدی جد و آباد ماشین رو درآوردی. بیچاره ماشین زوزه میکشید. .....

به هرحال شام خوردیم و موقع برگشتن به مامان گفتم : تو رو خدا بهش بگو بزاره بابا بشینه. من دیگه به غلط کردن افتادم اصلا نخواستم ما رو تو همین تجریش پیاده کنین با تاکسی میایم . قرار بود یه شام بخوریم قرار نیست زجر بکشیم.

مگه مامانم حریفش شد؟ نخیر آقا دوباره نشست پشت فرمان.

این بابای ما هم با اینکه ۱۰ بار تا حالا پلیس بابت بستن کمربند جریمش کرده باز یادش میره هی باید بهش تذکر داد.

من هم که رو صندلی عقب وسط مامان و آقای همسر نشسته بودم شدم پلیس راهنمایی.

من: بابا اون کمربند و لطفا ببند. گوگولی خان لطفا دیگه دنده عوض کن. آییییییییی سرعت گیر و بپا الان پرواز میکنیم .........

مامانم که فقط به من میخندید انگار من خنده دارم.

خلاصه با سلام و صلوات رسیدیم خونه.

مامان: برین به سلامت. ببخشید که خیلی ترسیدی و اذیت شدی.

من: برای هضم غذا بد نبود.

حالا میان این هیری ویری

آقای همسر: حالا یه دور دور من بچرخ؟

من: برای چی؟

آقای همسر: که قدر منو بدونی اینقدر از رانندگی من ایراد نگیری.

من: لطفا از آب گل آلود ماهی نگیر تو هم یه وقتایی کفر من و سر میاری.

رانندگیش خوب نیست اما هرچی باشه داداش گوگولی ته تغاری نازبشی الهی هست که من خیلی دوستش دارم.

یکشنبه(امروز)

برف میبارد برف میبارد و باز همچنان برف میبارد.

آقای همسر: پاشو دیگه امروز نمیخوای بری سرکار؟

من: نه پهلوی چپم درد میکنه هوا سرده.

آقای همسر: ای کلک یه هفته و خورده ای نرفتی اداره همچین پشتت باد خورده ها.

و من امروز هم بشکن زنان در خانه ماندم البته تو این برف زورم اومد برم بیرون اما خوب دیگه عشق و حال و صفا سیتی تو خونه. من اصولا از اون تیپ آدمایی هستم که واسه خودم سرگرمی جور میکنم.

صبح ساعت ۸ یکی از بچه های هم سرویس زنگ زد به موبایلم

دوستم: شما ها دارین میاین؟ سرویس اومده؟

من: راستش من خونه هستم اما شماره راننده رو بهت میدم بهش زنگ بزن.

ساعت ۸:۴۵ زنگ زدم به گوشی دوستم که تو سرویس بود.

من: سرویس اومد؟(دنبال بهونه بودم که اگه ازم پرسیدن چرا نیومدی بگم سرویس نیومد)

دوستم : آره اما الان تو شیخ فضل ا... خیلی ترافیکه موندیم همون بهتر که نیومدی بگیر بخواب شب بخیر.

صبح هم آقای همسر باید جایی میرفت سمینار به هر آژانسی زنگ زد گفتن ماشین نداریم.

به اینها میگن داده  و باید در مواقع لزوم از داده ها استفاده کرد.

ساعت ۹:۳۰ زنگ زدم به اتاقمون دوستم(الف) گوشی رو برداشت.

الف: سلام خونه ای؟

من: آره . صبح تا ساعت ۸ منتظر سرویس موندم نیومد آژانسها هم ماشین نداشتن پهلوی چپم هم درد گرفته بود برگشتم خونه.

الف: کار خوبی کردی نیومدی من خر (دور از جون) تاکسی تلفنی پیدا نکردم به یه سمند ۴۰۰۰ تومان دادم اونهم تازه من و تو اتوبان پیاده کرد چون تو محوطه اداره کلی برف نشسته و برفها رو پارو نکردن بخاطر همین ماشینا نمیتونن داخل بشن . عصر هم معلوم نیست سرویس داشته باشیم. شاید فردا اداره رو تعطیل کنن .

من: ااااااا چه خوب تا آخر هفته تعطیل کنن خلاص

الف: آره به تو که خوش میگذره. الان خونه ای راحتی ما بدبختا چطوری باید برگردیم .

اون یکی دوستم که تو کلاس سنجش از دور با من بود و قرار بود من بهش تقلب برسونم از دور داد میزد: این اصلا انصاف نیست تو دیروز هم نبودی امروز هم نیستی.

من به الف: به میم بگو تو اصلا صحبت نکن که دارم برات حسابی.

اینجوریاست که من الان در خونه هستم و دارم پست جدیدمو مینویسم و چه برف قشنگی میبارد.

برف میبارد برف میبارد برف میبارد

سلام

دوست جونا

آخیش امروز به حس خانوم خونه رسیدم که میگه شنبه که همه میرن سر کار و تو میمونی خونه خیلی کیف داره.

ولی خدایی این یه هفته پوستم کنده شده اساسی. همش برخوردیم به برف و سردی هوا استادا هم هی نگهمون میداشتن که مثلا یه مطلب اضافه تر بگن یکی دو روز موندم دیدم نه صرف نداره برمیخورم به تاریکی و سردی هوا از یه طرف نبود ماشین و تاکسی از طرف دیگه .

بخاطر همین تو استراحت دوم که همه میرفتن میوه بخورن میرفتم پیش استادا ننه من غریبم بازی که جان مادرت یه تیک بزن جلوی اسمم من برم راه دوره . یکیشون ازم پرسید خونتون کرجه؟ من هم گفتم آره. ترسیدم اگه بگم نه بگه حالا یه نیم ساعت دیگه بشین یه ۴۰ دقیقه دیگه بشین نه تا آخرشو بشین.

وقتی برف بباره فرق نمیکنه خونت کجا تهران باشه به سختی میتونی تاکسی گیر بیاری . تاکسی تلفنیا هم یا نمی برن یا اگه ببرن گرونتر میگیرن.

پنجشنبه هم آقای همسر رو تنها گذاشتم اومدم کلاس طفلکی تنها ناهار خورد  اما ساعت ۳:۳۰ اومد دنبالم. روز جمعه هم که تنها فرستادمش خونه بابا و مامانش . فکر کنم اونها اول باور نمیکردن که من نباشم آخه آقای همسر همیشه از این شیطنتها میکرد که من و پشت در قایم میکرد بعد هرچی مامانش میپرسید پس شیلا کو؟

میگفت: تنها اومدم. یه بار که باباش جدی جدی میگفت: پا میشی میری زنتم میاری تنها نمیای اینجا.

اونوقت من از پشت در اینجوری ظاهر میشدم .

دیروز هم هی میگفت: اینجا جات خالیه .

به هرحال ساعت ۲ ما امتحان دادیم اونهم چه امتحانی استادمون به دانشجوهای دکترا تدریس میکرد ۱۵۰ تا سوال تستی از دو تا کتاب ۳۰۰ صفحه ای آورده بود . با دو تا نمودار طیفی که باید میکشیدیم.

ما هم که از شما چه پنهون هر دوتا نمودار رو از رو کتاب کپی کردیم چسبوندیم تو برگه و سوالهای تستی رو هم با هم چک کردیم خداییش تو یه هفته میشه دو تا کتاب ۳۰۰ صفحه ای رو خوند. یکی از دوستام که میخواست بره مهمونی روز قبلش یه تعهد نامه کتبی از من گرفته بود که:

(من قول میدم هرچی بلدم مو به مو بهت بگم و قول میدم که از کنارت تکون نخورم حتی اگه لازم باشه مانتوم رو به مانتوت سنجاق کنم تا نتونن ما رو از کنار هم بلند کنن).

اینها رو گفت من هم نوشتم و امضا کردم تازه یکی هم بعنوان شاهد امضا کرد.

شب از تو مهمونی زنگ زده میگه داری میخونی؟ میگم آره خیالت جمع خوش بگذرون من دارم به جات میخونم. 

میگه: فردا زودتر بری سرکلاسها من ممکنه دیر بیام.

من: باشه من زودتر میرم امشب هم تا صبح بیدار میمونم درس میخونم.

فردا صبح زود ساعت ۹ از خواب پاشدم اما باز چشمام ساعت رو خوب نمیدید.

به هر حال تا صبحانه خوردیم و رسیدیم اونجا ساعت ۱۰ شد و من به ساعت استراحت رسیدم.

۱۰ دقیقه بعد از من اون اومد.

دوستم: امروز زود اومدی؟

من: آره صبح زود ساعت ۱۰ اومدم.

دوستم:

بعد از امتحان زنگ زدم به آقای همسر که بیاد دنبالم چون من شدیدا از امتحان خسته بودم نیاز به تفریح داشتم رفتیم کلی گشت زدیم و یه مقدار از پولهای اضافی رو رفتیم تو شهروند خرج کردیم .

چون امتحان رو یه روز زودتر برگزار کردیم و امروز هم جزو ماموریتم بود من خونه موندم در واقع همه بچه های اداره که تو کلاس بودن قرار بود نرن .

حالا شاید یه سر برم بیرون گشت بزنم ببینم چه خبره.

امروز لطفا از کار کردن لذت ببرید چون من دارم کلی لذت میبرم.

سلام                     

  (( عید همتون مبارک ))

چهارشنبه از بس رفتم تو هر وبلاگی به همه دلداری دادم که چنا (چرا) اینطوری هستیند ؟ .... خودم دچار مود افسردینگ شدم اساسی .

دو سه بار هم الکی از دست آقای همسر ناراحت شدم و واسش چشم و ابرو اومدم             هرچی میپرسید میشه صحبت کنی بگی چته؟

چمه؟ چمه؟ راستی چمه؟ نیییییییی دونم خوب.

فکر میکردم اگه شکلات بخورم از مود افسردینگ میام بیرون اما نیومدم.

خلاصه آخر برنامه یه فصل کامل گریه کردم(ننه من غریبمممممممممممم).

آقای همسر: چی شده؟ دلت گرفته؟ فکر میکنی چی دلت رو وا میکنه؟

من: نیی دونم؟

آقای همسر: یه دده گنده.

من: دده به کجا؟

آقای همسر: حالا یه کاریش میکنم.

و من: خرررررررررررررررررررررر پییششششششششششششششششششششش. خواپیدم.

پنجشنبه

امروز صبح پاشدم دیدم نه نمیشه کلافه ام صبحانه خوردم کنترل به دست افتادم تو کار کانال های مختلف هر کانالی یکم دامبولی دیم بوم کرد ما هم باهاش گیگیلی گیگیلی کردیم.

بعد دلم حموم خواست قبلش رفتم تو کار شستشوی حموم و دستشویی و توالت همچین یه هوا حس کوزتینگم ارضا شد (آقای همسر گوگولی لطفا این قسمت رو نخون که کارم در میاد و میترسم  از این به بعد برای بیرون آوردنم از مود افسردینگ فرچه بدی دستم و منو بفرستی شستشوی توالت ).

خیلاصه دلم میخواد یه تغییراتی تو خونه بدم اما الان چیزی نمیگم چون ممکنه آقای همسر دچار شوک بشه میزارم به وقتش .

دیگه اینکه طبق معمول اصلا نمیدونم برنامه این یکی دو روز تعطیلیمون چیه؟ خلاصه اگه یه دفعه دیدین ما سر از بورکینا فاسو در آوردیم تعجب نکنین

البته برای یکی دو روز که نمیشه رفت خارجه شما باور نکن اما واقیا(واقعا) نمیدونم برنامه چیه . چون آقای همسر میگه میریم به سمت خورشید حالا هرجا که شد .

شما فکر میکنید خونه خورشید کجاست؟

شیلا نوشت۱:سراسر هفته آینده یعنی بعد از تعطیلات اینجانب در کلاس به سر میبرم اگه کم بهتون سر زدم لطفا دلگیر نشین برگشتم جبران میکنم

شیلا نوشت ۲: دوست جونا این چند روز رو بهم مهلت بدین تا برگردم .کلاس سنجش از دور دارم تا ساعت ۶ سرکلاس هستم نمیرسم پست بنویسم یا به کامنتها جواب بدم حتی دیگه فرصت افسردینگ دینگ دینگ هم ندارم اما حرف برای گفتن زیاد دارم برگشتم میام خدمت میرسم

سلام دوستان جون

 تو دوره مجردی بخاطر اینکه داداش بزرگه اهل موسیقی بود و زیاد کنسرت میرفت، من هم به واسطه اون زیاد کنسرت میرفتم طوریکه مامانم صداش در میومد که هرچی حقوق میگیرین میدین برای بلیط کنسرت.

 از لوریس چکناواریان تا فرهاد فخرالدینی ، شهداد روحانی، ارکستر سمفونیک تالار وحدت و گروه عصار و گروه آریان ...

وقتی جدول جشنواره موسیقی بیرون میومد کلی بلیط تهیه میشد .

اما بعد از ازدواج نه اینکه آقای همسر از موسیقی بدش بیاد اما یه کنسرت رفته بود که اصلا خوشش نیومده بود بخاطر همین اصولا قیدش رو زده بود من هم بعد از اون کنسرت آریان تو مجموعه انقلاب که بلیط گرفتیم و لغو شد دیگه اصلا دنبالش نبودم.

 خودم هم چند بار شده بود که از کنسرت خوشم نیومده بود مثلا دو سال پشت سرهم تو جشنواره موسیقی فجر یه گروه از آلمان اومده بودن که رهبر گروهشون مارک سیکارا بود راک اند رول اجرا میکردن و در کنار آهنگهای خودشون آهنگهای التون جان و الویس پریسلی رو هم میخوندن و از اونجایی که عاشقان آهنگهای راک اند رول بیشتر آهنگها رو از حفظ بودن و با گروه ارکسترشون همراهی میکردن کلی به وجد اومده بودن.

 اما سال سوم باز به این خیال که این گروه میان کنسرت آلمان و ایتالیا و فرانسه رو که تو یه سانس باهم تو تالار وحدت برگزار میشد گرفتیم.

اما چشمتون روز بد نبینه یه گروه از آلمان اومده بود که سازهاشون اره و تیشه و پاکت پفک و میخ و چکش بود یعنی با این چیزها یه صداهای عجیب غریبی در میاوردند . هر برنامشون که تموم میشد مردم براشون دست میزدن با اینکه حوصلشون سر رفته بود . یه آقایی که از سفارت اتریش با مترجمش اومده بود به انگلیسی میگفت ایرانیا خیلی نجیبن که حوصلشون سر رفته اما برای اینا کف میزنن اگه هرجای دیگه این برنامه رو اجرا میکردن الان کلی گوجه فرنگی نصیبشون میشد.

خودش هم هی صداهای عجیب غریب مثل خمیازه بلند از خودش در میاورد که مثلا ما خسته شدیم تمومش کنید.

اما خوب منظورم اینه که آقای همسر گوگولی من که مثل ماه هستی برای یه بار بد بودن که آدم تحریم نمیکنه. میکنه؟

از چند هفته پیش که تو وبلاگ بچه ها در مورد کنسرت خونده بودم و از طرفی تو شرکت آقای همسر خانومهای شرکت چند بار با هم قرار گذاشتن و رفتن کنسرت .

هرچی بهش میگفتم چرا ما نمیریم ؟ میگفت دوست ندارم اگه بخوای برای تو بلیط میگیرم اما خودم نمیام. من هم شوهر دوست مگه میشه تنهایی برم؟

به هرحال دو سه بار حرفش پیش اومد و اونهم همش میگفت من نمیام دوست ندارم خوشم نمیاد . حاضرم خودم تو خونه برات کنسرت اجرا کنم اما نیام.

برای این هفته چندتا از خانومهای شرکت در واقع برای دیشب بلیط کنسرت حمید عسگری رو گرفته بودن وقتی شنیدم گفتم: وا خوب آریان رو میگرفتن که بهتر بود .

آقای همسر: همینشم آخراش بود .

شنبه صبح

زییییییییینگ (زنگ تلفن)

آقای همسر: سلام .چیطوریییییییییی؟

من : خوفم تو چیطوری؟

آقای همسر: ببین خواهر خانم ف نمیخواد بره کنسرت بلیطش هست تو باهاشون میری؟

من: من؟ تنهایی؟ دوست دارم برم اما تنها نه.

آقای همسر : من میبرمت آخر شب هم میام دنبالت . میری؟

من: چاره چیه؟ میرم.

یکشنبه

من: آخه این چه اخلاقیه تو داری همش میگی خوشم نمیاد از کنسرت . خوب من تنهایی دوست ندارم برم.

آقای همسر: تنها که نیستی همشون رو میشناسی. آقای ف با نامزدش میاد ، آقای ... و آقای ... و خانم  ک با مادرشو خواهرشو شوهر خواهرشو برادرشو و پسرخالش میان رو هم ۱۴ ، ۱۵ نفر هستین.

من: اههههههههه همه با ایل و تبار میان من اون وسط تنها؟ اصلا من نمیرم.

آقای همسر : بابا مگه تو خانومای شرکت رو نمیشناسی ؟ پس با اونایی و تنها نیستی.

من: وقتی آقای ف با نامزدش میاد تو چرا با من نمیای؟

آقای : ای بابا اطراف وزارت کشور جای پارک نداره بیام ماشینو کجا بزارم؟

من:

دیشب

اینجانب با دلخوری در حال آماده شدن بودم که آقای همسر اومد .

آقای همسر: چشماتو ببند.

و یه بلیط کنسرت گرفت جلوی چشمام .

من : این دیگه چیه؟

آقای همسر: مال خانم الف بود نخواست بیاد من ازش گرفتم میام اما اگه جای پارک پیدا نکنم نمیام تو از الان گفته باشم.

من: تا همین جاشم کلیه.

خلاصه خانم همکار در آخرین لحظات مرد، نه نمرد مریض شد و بلیطش رسید به آقای همسر و ما هم از هم جواری با  آقای همسر محروم نشدیم. 

دیروز عصر ژیگولانس کردیم و ساعت ۶:۱۵ راه افتادیم و حسابی هم ترافیک بود ساعت ۷ رسیدیم جلوی تالار و نزدیک ترین جای ممکنه رو که میدون گلها بود برای پسر سیاه گیر آوردیم.

همراهان رو جلوی در تالار پیدا کردیم. حالا جالبه من تا همین چند هفته پیش اسم حمید عسگری رو هم نشنیده بود. از یکیشون پرسیده بودم آهنگاش چطوریه من تا حالا نشنیدم . اما هیچکدومشون جواب درست و حسابی بهم ندادن .

وقتی اولین آهنگشو خوند که (هیشکی مثل من تو رو دوست نداره ) بود تازه فهمیدم که نه بابا شنیدم اما نمیدونستم کیه . در واقع بیشتر آهنگاشو شنیده بودم و خوشم هم میومد.

ولی جل الخالق دخترایی که تو تالار بودن تموم شعراشو حفظ بودن و یکصدا باهاش میخوندن.

کنسرت بیسیار خوبی بود آقای همسر هم کمی تا قسمتی خوشش اومد( آره پسر گلم به حرف بزرگترت گوش بده نگو دوست ندارم) .

 آما بلاخره خیشحال و خندان ساعت ۱۰:۱۵ راه افتادیم سمت خانه و از آنجایی که چیزی میل نفرموده بودیم یه نمه گرسنه بودیم که جای شما خالی یه کمبو سه تیکه که خریدیم و تناول نمودیم حالمون یکم جا اومد.

اما خدا رو شکر خیلی خوب و بهتر از همه این که آقای همسر عزیز ترین من و تنها نذاشت و باهام بود .

اما نتونستم عکس بگیرم چون دوربین نبردم یه چندتایی با موبایل گرفتم اما خب زیاد جالبت نیست.

کنسرت1

کنسرت 2

کنسرت 3

اما خداییش از عنوان پستم حال کردین مثل عنوانهایی هست که تو مجله های زرد مینویسن که مثلا هد*یه تهر*انی حامله هست بعد میری توشو میخونی می بینی که توی فیلم نقش یه زن حامله رو قراره بازی کنه این عنوان هم مال یکی از آهنگای حمید عسگری هست.

پی نوشت ۱: در مورد فلسفه شب یلدا و کریسمس تو این وبلاگ بخونین برای من که خیلی جالب بود.

پی نوشت ۲: خوش بحال اونایی که امشب میرن کنسرت. مامانننننننننننننن من آریان میخوام.

سلام دوستان جون

خدا رو شکر شب یلدا به همه خوش گذشته امیدوارم همتون حالتون خوب باشه زیاد هندونه نخورده باشین (اونایی که زیاد هندونه خوردن احتمالا از همون دیشب تو دبلیو سی دخیل بستن ).

یلدا جون ما هم خوش گذشته طبق قرار قبلی ما واحد سیار بخور بخور بودیم از صبح تا ساعت ۶ خونه مامان و بابای آقای همسر و از ساعت ۷ تا ۱۰ هم خونه مامان و بابام بعدشم ادامه ماجرا خونه خودمون.

 ما هم کمی تا قسمتی البته نه خیلی زیاد بروی مبارک نیاوردیم که  رجیم داریم آقای همسر هم ما رو بیخیال شد و سوت زنان از کنار ما رد شد و ندید که من به پسته ها ناخنک میزنم.

خوب بود خوش گذشت یکم هم حافظ بازی کردیم.

جالبه من برای همه نوشتم یلدا جون مبارک به مامانم زنگ زدم هنوز دهان باز نکرده بودم بهم گفت سلام یلدا جون . جل الخالق این مامان ما مغز خوان میباشد.

خیلاصه همه اینها یه طرف نقشه کشیده بودم که صبح شنبه رو از ساعت ۱۰ شروع کنم که چهارشنبه به استحضارم رسوندن که شنبه از ساعت ۹:۳۰ تا ۱۲ که بعضا تا ۱۲:۳۰ طول کشید جلسه دارم.

به هرحال چون کار مملکت لنگ شرکت من در این جلسه بود من از اون یک دقیقه اضافه گذشتم و اومدم اداره تا چرخ مملکت همچین یه نمه بچرخه.

به هرحال گفتم باشم اگه داره میچرخه من رفتم روغن کاریش کردم اگه دوباره از کار افتاد تقصیر من نیستا من سهم روغنم رو ریختم.